Tytuł: Ocena surowca do produkcji musztardy w warunkach środkowowschodniej Polski
Streszczenie. Wyniki badań oparto na doświadczeniu polowym przeprowadzonym w środkowowschodniej Polsce w latach 1995-1997, na glebie o składzie piasków słabo gliniastych lekkich. Badaniami objęto dwie odmiany gorczyc: ‘Nakielską’ (gorczyca biała) i ‘Małopolską’ (gorczyca sarepska). W doświadczeniu stosowano nawożenie mineralne na stałym poziomie: 80 kg azotu, 35 kg fosforu, 52 kg potasu na 1 ha. Materiałem siewnym były nasiona w klasie elity. Gorczyce uprawiano według najnowszych zaleceń agrotechnicznych. Zbiór był wykonywany po dojrzeniu nasion. Do oznaczeń chemicznych pobrano próbki odolejonych nasion po 1-5 g. Badania wykonano w trzech powtórzeniach. W odolejonych nasionach gorczycy oznaczano: wilgotność – metodą suszenia, zawartość tłuszczu – metodą Soxleta, zawartość popiołu nierozpuszczalnego w 10--procentowym HCl metodą wagową, liczbę kwasową tłuszczu metodą miareczkową, liczbę Lea wyekstrahowanego tłuszczu metodą miareczkową z tiosiarczanem sodowym. Statystyczne opracowanie wyników badań wykonano za pomocą analizy wariancji. Istotność źródeł zmienności sprawdzono testem Fishera-Snedecora. Istotność różnic oceniono testem Tukeya. Badane parametry jakości obu odmian gorczyc, poza liczbą kwasową, były zgodne z PN-A-86964:2002. Właściwości odmianowe różnicowały większość badanych cech. Odmiana ‘Nakielska’ okazała się bardziej stabilna, pod względem zawartości wody, liczby kwasowej i liczby Lea, niż odmiana ‘Małopolska’. Zwiększonym opadom towarzyszył wzrost ilości wolnych kwasów tłuszczowych i nadtlenków w tłuszczu, toteż surowiec uzyskany w latach wilgotnych powinien być jak najszybciej dosuszony bądź w jak najkrótszym czasie po zbiorze skierowany do produkcji, aby zapobiec pogorszeniu cech jakościowych tłuszczu.
Słowa kluczowe: gorczyca biała, gorczyca sarepska, skład chemiczny, odmiany